piątek, 24 września, 2021
WIĘCEJ

    Sportowe losy dzieci emigrantów

    Warto przeczytać

    Karta pobytu na terenie Polski. Decyzja negatywna – jak się skutecznie odwołać?

    Dotykając tematu legalizacji, mówimy przede wszystkim o dokumentach potwierdzających prawo do pobytu długoterminowego na terytorium państwa osoby...

    Czas na zmianę: bezpłatne szkolenia online

    Czas na zmianę: bezpłatne szkolenia online W tym artykule dowiesz się o licznych stronach...

    Czy dwujęzyczność dzieci ma sens?

    Rozważania na temat dwujęzyczności warto rozpocząć w październiku. Dlaczego? Od 2015 roku corocznie właśnie w tym miesiącu...

    Frydriszewski, Kalinski, Maslovski, Kardasinski, Troyanski. To nie część składu dowolnej, polskiej drużyny, a piłkarze argentyńscy, wyróżniający się w tamtejszej lidze. Co łączy ich oprócz sportu? Oczywiście swojsko brzmiące nazwiska i polskie korzenie. Ale to już nie Franek, Paweł czy Maniek. To Franco, Pablo i Manuel.

    Niektórzy z nich posiadają polskie paszporty i interesują się historią kraju przodków, zgłaszając nawet akces do gry w reprezentacji. Niektórzy nie potrafią powiedzieć słowa w naszym narzeczu, ani nie czują potrzeby dociekania skąd nietypowe w ich miejscu zamieszkania nazwisko. Wszystkich jednak łączy podobna historia.

    Ich babcie, dziadkowie i pradziadkowie są pierwszą falą emigracji, która trafiła do Argentyny na przełomie XIX i XX wieku. Nasiliła się w okresie międzywojennym i po II wojnie światowej. Szacuje się, że do Argentyny i Brazylii trafiło na przełomie wieków  pół miliona Polaków. Przede wszystkim robotnicy, mamieni wizją lepszego życia. W pogrążonej kryzysem Polsce nie widzieli perspektyw na lepsze jutro. Pakując co cenniejsze przedmioty w jedną walizkę, siadali na statek i ruszali w nieznane „za wielka wodę”. Na miejscu okazywało się, że warunki są zgoła odmienne od obiecanych. Praca za głodowe stawki, fatalne warunki zakwaterowania, nieznajomość języka i tęsknota za ojczyzną. Wyjazd w tamtym czasie oznaczał jednak bilet w jedną stronę. Nasi Rodacy byli zatem zmuszeni do przetrwania. Z czasem uczyli się zwyczajów, języka, mieszali krew z miejscowymi. Tak na kontynencie południowoamerykańskim rodzili się m.in. nasi sportowi potomkowie.

    Jednym z najbardziej licznych skupisk Polonii w Brazylii jest Kurytyba. To z jej okolic pochodzi Filipe Luis Kasmirski. Piłkarz, reprezentant Brazylii. Jego dziadek trafił tam z Wielkopolski. Do dziś w jego rodzinie pielęgnuje się polskie tradycje, co świetnie w swoim video dokumencie oddał dziennikarz Mateusz Święcicki.

    Film dokumentalny “Kasmirski. Historia de Filipe Luis” udostępniony z kanału Youtube: 2AngryMen TV

    Polskie korzenie posiadają też argentyńskie gwiazdy z samego topu: Hernan „El Polaco” Crespo i Paulo Dybala.

    Za najbardziej znanego sportowca z polskimi korzeniami uznaje się Wayne’a Gretzky’ego, czyli hokejową gwiazdę lat 80 i 90-tych XX w. Długo funkcjonował w świadomości jako potomek Polaków. W rzeczywistości jego dziadek wyemigrował do Kanady w 1917 roku z Grodna. W tym okresie były to ziemie rosyjskie.

    Mniej więcej w tym samym czasie do Stanów Zjednoczonych znad Wisły podążali panowie Krzyżniewski i Komisarek. Ojciec i dziadek dwóch Mike’ów – znakomitego do dziś trenera koszykówki oraz uznanego gracza ligi NHL. Nowa fala emigracji z lat 80-tych minionego stulecia, zaowocowała narodzinami w USA Matta Miazgi czy Danny’ego Szeteli. Ten pierwszy gra dziś zawodowo w Anglii i reprezentacji. Pomimo rozmów z naszą federacją wybrał grę dla kraju, w którym się urodził. Emigranci lat 80. XX w. trafiali również do Niemiec i Danii. To tam urodziły się Caroline Wozniacki, Angelique Kerberi Sabine Lisicki. Córki odpowiednio: Piotra, Sławomira i Ryszarda. Znakomite tenisistki, odnoszące sukcesy pod flagą krajów, w których się wychowały. Podobnie jak Miro Klose czy Lukas Podolski– niemieccy Mistrzowie Świata w piłce nożnej. Piłkarzy z polskimi korzeniami wychowanymi na obcej ziemi, można by zresztą ubrać w doskonałą jedenastkę. Śmiało biłaby się o najwyższe laury. Kolodziejczak, Kurzawa, Koscielny z Francji. Tarkowski, Wesolowski z Anglii. Do tego Dybala, Kasmirski. Tylko po co? Najlepsi wybierają grę w wyżej notowanych drużynach, czując związek z miejscem urodzenia. Sztuczne przeszczepy zwykle się u nas nie przyjmowały.

    Sportowi potomkowie polskiej emigracji przypomnieli o sobie za sprawą Franciszka Smudy. To wtedy narodził się mało sympatyczny, slogan „farbowane lisy”, oznaczający nadawanie obywatelstwa piłkarzom z polskimi korzeniami. Cel? Podniesienie poziomu drużyny, który nasz selekcjoner uważał za niewystarczający. Tym samym skład reprezentacji Polski przed najważniejszym turniejem ostatnich lat – Euro 2012 –zasilili: Ludovic Obraniak, Damien Perquis z Francji, Adam Matuszczyk, Eugen Polanski, Sebastian Boenisch z Niemiec, a nawet Thiago Cionek z Brazylii. Wszyscy w dłuższej perspektywie jednak ostatecznie się nie sprawdzali. Brak znajomości języka lub jego kaleczenie, wychowanie w innej kulturze uniemożliwiały pełne zintegrowanie z resztą drużyny. Jednym z wyjątków był Ebi Smolarek, syn wybitnego reprezentanta Polski – Włodzimierza, wychowany w Holandii. On od początku deklarował emocjonalny związek z Polską i wybrał grę dla biało-czerwonych. Eksperyment umiędzynarodawiania reprezentacji ogólnie jednak nie sprawdził się. I to w dobie globalnej wioski. Już wkrótce czekają nas podobne wyzwania i dylematy. W Wielkiej Brytanii, Irlandii, Holandii czy Hiszpanii dorasta nowe pokolenie najmłodszej polskiej emigracji.

    Autor : Marcin Pawul

    ZOSTAW ODPOWIEDŹ

    Proszę wpisać swój komentarz!
    Proszę podać swoje imię tutaj

    Najnowsze

    17.09 – rocznica inwazji sowieckiej na Polskę, Dzień Sybiraka

    17.09.2021 r. obchodzić będziemy 82 rocznicę inwazji sowieckiej na Polskę, „Noża w plecy” zadanego II Rzeczypospolitej uwikłanej...

    Medale polskiego pochodzenia – Igrzyska XXXII Olimpiady w Tokio

    Niedawno zakończyły się Igrzyska XXXII Olimpiady w Tokio. Były specyficzne pod wieloma względami. Przede wszystkim czekaliśmy na nie aż 5 lat. Spowodowało to...

    Kolejarze i Celnicy z Szymankowa – opór na Pomorzu 01.09.1939 r.

    Szymankowo – wieś pomiędzy Tczewem a Malborkiem. W okresie II Rzeczypospolitej wchodziła w skład Wolnego Miasta Gdańska. Była bardzo ważnym węzłem kolejowym na...

    17.09.2021 r. otwarcie Muzeum Pamięci Sybiru w Białymstoku

    W dniu 18.08.2021 r. została zorganizowana konferencja prasowa z udziałem Prezydenta Białegostoku Pana Tadeusza Truskolaskiego dotycząca uroczystego otwarcia Muzeum Pamięci Sybiru w...

    Fundacja Grupy PKP uczciła pamięć więźniów Pawiaka oraz powstańców warszawskich

    Przełom lipca i sierpnia to czas, w którym przypadają dwie niezwykle ważne dla Polaków rocznice związane z okresem II wojny światowej. 30...

    Zobacz także