poniedziałek, 18 stycznia, 2021
WIĘCEJ

    Poczucie własnej wartości. Co nam daje? Jak je budować?

    Warto przeczytać

    Czy dwujęzyczność dzieci ma sens?

    Rozważania na temat dwujęzyczności warto rozpocząć w październiku. Dlaczego? Od 2015 roku corocznie właśnie w tym miesiącu...

    Czas na zmianę: bezpłatne szkolenia online

    Czas na zmianę: bezpłatne szkolenia online W tym artykule dowiesz się o licznych stronach...

    Najbardziej poszukiwani pracownicy na międzynarodowym rynku pracy

    XXI wiek to czas dynamicznych przemian. Na naszych oczach dokonuje się tzw. czwarta rewolucja przemysłowa i ma...
    Anna Klaus-Zielińska
    PSYCHOLOG / COACH / TRENER ROZWOJU OSOBISTEGO Psycholog społeczny (Uniwersytet Warszawski), coach i trener warsztatów psychoedukacyjnych (Uniwersytet Warszawski) Absolwentka podyplomowych studiów "Psychologia zachowań" (Uniwersytet Warszawski) oraz „Pomoc psychologiczna i interwencje systemowe w rodzinie“ (Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej). Założycielka gabinetów Wise Mind - miejsca kompleksowo wspierającego osoby doświadczające trudności w bliskiej relacji. Ukończyła liczne szkolenia m.in z dialogu motywującego, uważności i współczucia, pomocy psychologicznej osób zgłaszających niepowodzenie w związkach. A także wywiadu, pracy z genogramem i diagnozy w systemowej terapii rodzin. Obecnie w trakcie szkolenia na psychoterapeutę (Polski Instytut Ericksonowski). Specjalizuje się w pomocy osobom deklarującym trudności w związku. Od kilkunastu lat pracuje, słuchając i zadając pytania, które pozwalają klientom odkryć, że mają w sobie wszystko, co jest im potrzebne do osiągnięcia poczucia satysfakcjonującego życia. Szkoleniowiec i trener warsztatów z kompetencji miękkich (m.in.: komunikacji werbalnej i niewerbalnej, asertywności, odporności na stres), autoprezentacji (firmy prywatne, Fundacja Polsko–Amerykańska, Szkoła Liderów) i warsztatów dla rodziców. Prowadzi też różnego rodzaju grupy rozwojowe dla kobiet w trudnych relacjach. Pracowała jako wykładowca w Akademii Leona Koźmińskiego w Warszawie. Podróżnik, żeglarz, szczęśliwa żona i mama.

    Często mówimy, że ktoś ma wysokie lub niskie poczucie własnej wartości. Przyglądając się tym osobom z bliska, gdzieś tam, z tyłu głowy, mamy refleksję, że owo poczucie wartości może determinować ich jakość życia osobistego i zawodowego.

    Radzimy znajdującej się w emocjonalnym dołku po nieudanym związku przyjaciółce/ koleżance: musisz popracować nad samooceną, uwierz w siebie!

    Ale czy sami do końca wiemy, czym owo poczucie własnej wartości właściwie jest? I że faktycznie możemy je budować i wzmacniać?

    Definicyjnie poczucie wartości własnej to stan psychiczny, którego genezą jest to, w jaki sposób oceniamy samych siebie. Nasze poczucie własnej wartości jest wypadkową wychowania, doświadczeń z funkcjonowania w bliskich relacjach, norm kulturowych, przekonań o świecie i o nas samych.

    Na to, jak ukształtowane jest nasze poczucie wartości w dużej mierze wpływa przede wszystkim okres dzieciństwa i dorastania. Wtedy właśnie budują się w nas zasoby, z którymi jako dorośli ruszamy zdobywać świat. Przekonania na nasz temat ważnych dla nas osób, komunikaty, które dostajemy od nich wprost i nie wprost, tworzą pewnego rodzaju filtr, przez który widzimy siebie i otaczającą nas rzeczywistość.

    Ale czy to oznacza, że jeśli rodzice lub jedno z nich, wyrażali się lekceważąco o naszych kompetencjach/ inteligencji/ umiejętności funkcjonowania w bliskiej relacji, to jesteśmy już do końca życia skazani na to, żeby sami o sobie też myśleć w ten sposób?

    Absolutnie nie.

    Wartość, którą przypisujemy sobie samym nie jest czymś niezmiennym. Niektóre doświadczenia (np. dysfuncyjny, trwający latami związek) mogą ją trwale i mocno obniżyć. Inne (np. trudne doświadczenia w pracy przy nowym projekcie) podkopują nasze poczucie wartości tylko na chwilę.

    Warto, dla własnego komfortu, cały czas pamiętać o tym, że są proste sposoby pozwalające wypracować poczucie własnej wartości. Strategie dające lepiej poznać swoje mocne strony, nauczyć się szacunku do siebie i swoich granic, wydobyć własne zasoby i świadomie z nich korzystać.

    KLUCZ DO SZCZĘŚLIWEGO ŻYCIA

    Jedna z definicji poczucia własnej wartości mówi, że jest to “skłonność do doświadczania siebie jako osoby kompetentnej w zakresie stawiania czoła wyzwaniom przynoszonym przez życie, a także zasługującej na szczęście” (dr N. Branden).

    Budując czy utrwalając pozytywny i adekwatny obraz siebie, warto zawsze myśleć o tym, jak o tworzeniu narzędzia pomagającego w szczęśliwym, satysfakcjonującym życiu, a nie jak o naprawianiu deficytów.

    Mocno namawiam, szczególnie w tym trudnym dla wszystkich, pandemicznym okresie, do zadbania o siebie i swój dobrostan, do odkrywania i rozwijania swoich zasobów, a nie do szukania w sobie niedostatków i ograniczeń, które wymagają korekty czy naprawy.

    W pielęgnowaniu poczucia własnej wartości chodzi przede wszystkim o poznanie siebie i nabranie zaufania i szacunku do tej osoby, którą realnie jesteśmy – bez niepotrzebnego krytycyzmu, ale i bez fałszywej, nadmiarowej skromności.

    To bowiem,w jaki sposób myślimy o sobie, wpływa na wiele obszarów codziennego życia: na nasze funkcjonowanie w bliskich relacjach, wybór ścieżki zawodowej czy wzory spędzania wolnego czasu.

    CO NAM DAJE ADEKWATNE POCZUCIE WŁASNEJ WARTOŚCI?

    Osoby świadome swej wartości:

    • z reguły nie wchodzą w bliskich związkach w rolę ofiary /kata/ ratownika;
    • przeważnie podejmują decyzje w zgodzie ze sobą i swoimi potrzebami;
    • zwykle są stosunkowo mało podatne na wpływ otoczenia;
    • często doświadczają poczucia bezpieczeństwa, sprawczości i spokoju;
    • z reguły dobrze sobie radzą w sytuacjach trudnych, kryzysowych;
    • zwykle nie mają dużych problemów w wychodzeniu ze swojej strefy komfortu;
    • często towarzyszy im poczucie niezależności, samostanowienia;
    • są otwarte na krytykę czy negatywną opinię otoczenia na własny temat;
    • przeważnie nie mają trudności z przyznaniem się do błędu;
    • potrafią powiedzieć „nie“ jeśli tego potrzebują.

    Jak budować poczucie własnej wartości?

    KROK PIERWSZY – Kim naprawdę jestem ?

    Zwykle osoby o obniżonym poczuciu własnej wartości mają o sobie wiedzę niewielką lub wiedza, którą posiadają jest tak naprawdę tym, co inni myślą na jej temat. Czasami np. kobiety w długich związkach, więcej wiedzą o upodobaniach i talentach małżonka/dzieci niż o swoich własnych, a o sobie wiedzą, że są dobrą żoną/matką.

    Zacznijmy więc od kartki, długopisu, chwili dla siebie i odpowiedzenia sobie na podstawowe pytania:

    • Kim jestem?
    • Co lubię w życiu najbardziej?
    • Co sprawia mi największą przyjemność?
    • Jakie role pełnię w życiu (np. mąż, córka, ojciec, wolontariusz, nauczycielka, dobra sąsiadka itp.)?
    • Która z nich jest dla mnie na ten moment najważniejsza?
    • A jak bym chciała/chciał, żeby to wyglądało w przyszłości?
    • O czym marzę?
    • Jak/ gdzie się widzę za dziesięć lat?
    • Jak się czuję, kończąc to zadanie?

    Mając taką wiedzę, zrób

    KROK DRUGI: Stwórz listę swoich mocnych stron, zasobów i sukcesów

    Postaraj się podejść do tego zadania, tak jakbyś był/była swoim najlepszym przyjacielem i wyłącz wewnętrznego krytyka. Na początku możesz czuć się nieswojo, ale postaraj się przejść przez ten etap i skupić się na wykonywaniu zadania. Wpisuj wszystkie osiągnięcia, jakie Ci przyjdą do głowy, nawet te, które postrzegasz jako oczywiste i niewarte wspomnienia. Zapewniam Cię, że jest wiele osób, które myślą o tym zupełnie inaczej – że to coś ważnego i cennego – postaraj sie spojrzeć na tworzoną listę też ich oczami.

    Spisany „zasobnik“ schowaj wśród rzeczy ważnych i uzupełniaj co jakiś czas o nowe kompetencje i sukcesy. Pozwoli Ci to też urealnić negatywne przekonania, które masz na swój temat. Jeżeli w głowie ciągle pojawia Ci się „w trudnych sytuacjach nie radzę sobie ze stresem“, a na liście masz wypisane że zaliczyłeś/zaliczyłaś wszystkie ważne egzaminy, testy, sprawdziany na uprawnienia itp., to może czas zrewidować niekorzystne przekonania na swój temat ?

    KROK TRZECI – Wykreśl ze swojego słownika „Zawsze i nigdy“

    Sformułowania takie jak: “ja zawsze“, “ty nigdy” czynią bardzo utrudnionym komunikowanie się ze sobą i z drugą osobą. Dlatego też warto trzymać się konkretnych faktów, a nie uogólnionych ocen. Zdanie: “zawsze mnie lekceważysz“, niemal napewno nie jest prawdziwe. Czasem nasz partner mówi, bądź robi coś, co powoduje że mamy poczucie bycia lekceważonym/lekceważoną, ale wtedy mówmy o konkretnej sytuacji albo o konkretnym sformułowaniu, które te emocje u nas wywołało.

    Na przykład: „bywają chwile, w których czuję się lekceważony/lekceważona, słysząc jak w ten sposób do mnie mówisz“. Wtedy partner ma od nas konkretną informację i może coś w swoim postępowaniu, doborze słów na drugi raz zmienić. Często, dopiero taki komunikat uświadamia drugiej stronie, że zrobiła coś, co nas zraniło.

    KROK CZWARTY: Przyjmij porażki, trudności jak prezenty

    Każde takie, nawet najtrudniejsze doświadczenie, pozwala dowiedzieć się i nauczyć o sobie czegoś nowego. Możemy zweryfikować schematy poznawcze, którymi do tej pory się posługiwaliśmy, zastanowić się nad swoimi priorytetami, przyjrzeć się na ile np. definicja przyjaźni, którą mieliśmy pozostaje dla nas aktualna. Bo może ktoś, kogo postrzegaliśmy jako przyjaciela w trudnym dla nas czasie okazał się nim nie być, a za to zwrócił na nas uwagę i postąpił empatycznie ktoś, kogo do tej pory uznawaliśmy za dalszego kolegę/znajomą.

    Przyjrzyjmy się też uważnie, co dobrego dała mi ta sytuacja? Czego nowego, pozytywnego dowiedziałem/ dowiedziałam się o sobie? Bardzo rzadko analizujemy kryzysy pod kątem pozytywnych stron, ale jest to niezwykle cenne rozwojowo ćwiczenie.

    Sami zresztą Państwo możecie się o tym przekonać – nasz mózg jest organem niezwykle plastycznym; raz nauczony znajdować pozytywy w trudnej sytuacji, będzie już ich szukał automatycznie sam.

    Czyż to nie piękne?

    Autor : Anna Klaus-Zielińska

    ZOSTAW ODPOWIEDŹ

    Proszę wpisać swój komentarz!
    Proszę podać swoje imię tutaj

    Najnowsze

    Ferie po królewsku online w Polskich Rezydencjach Królewskich

    Pięć spacerów po muzeach, dziesięć królewskich bajek, warsztaty muzyczne Piotra Rubika oraz webinaria, filmy, warsztaty i konkursy,...

    Światowe Igrzyska Polonijne: święto sportu ponad granicami

    W tym roku to Kraków ma być gospodarzem Światowych Igrzysk Polonijnych. Ta cykliczna impreza sportowa, organizowana jest przez Stowarzyszenie „Wspólnota Polska” w...

    Sportowe losy dzieci emigrantów

    Frydriszewski, Kalinski, Maslovski, Kardasinski, Troyanski. To nie część składu dowolnej, polskiej drużyny, a piłkarze argentyńscy, wyróżniający się w tamtejszej lidze. Co łączy...

    W czym może Ci pomóc doradca zawodowy? Poradnictwo indywidualne i grupowe.

    W przeciwieństwie do krajów Europy Zachodniej, w Polsce do lat osiemdziesiątych XX w. z powodu gospodarki planowanej nie istniało zagrożenie utraty pracy...

    Kultura polonijna w Stanach Zjednoczonych

    Kultura polonijna w Stanach Zjednoczonych to z pewnością temat bardzo szeroki i trudny do ogarnięcia nawet w sposób przekrojowy w krótkim artykule....

    Zobacz także